Jedna historia, dwie perspektywy. Kolejna lekcja Krzysztofa

Po ukończeniu kolejnego modułu lekcyjnego dostałem informację, że przyszedł czas na zaprezentowanie umiejętności w praktyce.

Co dokładnie miałem zrobić? Opowiedzieć jedną historię z perspektywy dwóch różnych postaci.

Chodziło o to, żeby fabuła, postacie, dialogi i konkretne szczegóły były spójne w obu opowieściach, które pisałem oczami innych osób. Pierwsza historia miała pokazać punkt widzenia postaci, której nie była w stanie pokazać druga. Logicznie, druga, której nie przedstawiała pierwsza.

Historia miała zawierać nie więcej niż cztery nazwane postacie. Wszystkie miały być istotne dla fabuły. Oprócz tego tradycyjna trzyaktowa konstrukcja, początek, rozwinięcie, zakończenie.

Długo nie mogłem wpaść na historię, więc skontaktowałem się z nauczycielem. Liczyłem tylko na kilka słów motywacji, ku mojemu zaskoczeniu dostałem kilka minut konstruktywnej rozmowy, po której wpadłem na historię. Postanowiłem, że napiszę o miłości. Pierwszy bohater będzie chciał przede wszystkim odnaleźć ukochaną osobę. Drugi, zamordować przeciwnika. Obaj są po tej samej stronie. Próbują osiągnąć podobny cel. Ale skorzystają z zupełnie innych środków.

Jaką wybrałem narrację? Jaki czas? I dlaczego zadanie okazało się jednak trudniejsze, niż myślałem? To w następnym wpisie!

Do następnego!

Krzysztof

Marzysz o nauce w elastycznym amerykańskim liceum online?